Ateşe Pervaneyim

atese-pervaneyim-copyDönüp dolaşıp sende sabahlıyorum her yokluğumda. Uçsuz bucaksız karanlıklarda tılsımını ekiyorum ışığa dair. Umut ekiyorum büyük kazanlarda kaynattığım sıcacık çorbalarıma, bir tutam tuza binlerce yılın hazzını ekliyorum. Hevesler büyütüyorum her dokunduğum acıdan. Bir acıdan öbürüne yol alırken ateşe pervaneyim soluksuz…. Bir büyük sedir ağacı kovuğunda sabahlamış gibiyim. Dallarım gökyüzüyle sarmaş dolaş yapraklarımda nefesi var yeryüzünün. Kendimle buluşmuşum çocukluğumla, ürkmesin istemiyorum sessizce sokuldum yanıbaşına. Şimdi biraz daha ürkeğim sanırım. Çok uzun zaman olmuş görüşmeyeli. Biraz kırgın gibi bakıyor sanki. Ne çok emaneti var bende büyüdükçe vazgeçmişim korumaktan kollamaktan. Büyük meraklar vermişti ellerime, heves tohumlarıyla uğurlamıştı çocukluğumdan. Şimdi buluşma zamanı milyonlarca an sonra. Ateşe pervaneyim dönüp dolaştım şimdi çocukluğumdayım, emin ellerde yeniden büyümeye var mısın?

0 cevaplar

Cevapla

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir